( 1 ) صورت سوم : شك بين دو و چهار بعد از تمام كردن هر دو سجده كه بايد بنا را بر چهار ( ركعت ) بگذارد و نمازش را تمام كند ، سپس با خواندن دو ركعت نماز ايستاده احتياط كند . ( 2 ) صورت چهارم : شك بين دو و سه و چهار بعد از تمام كردن دو سجده ، كه بايد بنا را بر چهار ( ركعت ) بگذارد و نمازش را تمام كند ، سپس با دو ركعت نماز ايستاده و دو ركعت نشسته احتياط نمايد و احتياط ، بلكه اقوا آنست كه دو ركعت ايستاده را جلو بيندازد . ( 3 ) صورت پنجم : شك بين چهار و پنج ، و براى اين شك دو صورت است : يكى از آنها بعد از سر برداشتن از سجدهء آخر است كه بنا را بر چهار ( ركعت ) مىگذارد و تشهد و سلام مىگويد ، سپس دو سجدهء سهو بجا مىآورد . صورت دوم ( شك ) در حال قيام است ، و اين صورت ، در شك بين سه و چهار در حال ايستادن - كه نمىداند سه ركعت خوانده يا چهار ركعت كه بايد بنا را بر چهار ركعت بگذارد - داخل مىشود و بر او واجب است كه قيام را به هم زند ( و بنشيند ) و تشهد و سلام بگويد و دو ركعت نماز احتياط نشسته يا يك ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند ، و مطلب در همه مواردى كه بايد قيام را رها كند ، همين است . زيرا رها كردن قيام صورت شك را تغيير نمىدهد ، بلكه نشستن و رها كردن قيام مقدّمه سلام نماز گفتن است بعد از آنكه در حال قيام شك بين ركعات ( مثل شك بين سه و چهار ) صدق مىكند . ( 4 ) صورت ششم : شك بين سه و پنج در حال ايستادن و اين شك داخل در شك بين دو و چهار مىباشد ، پس بايد بنشيند و نمازش را تمام كند و طبق وظيفه‌اى كه در چنين شكى دارد ، عمل نمايد . ( 5 ) صورت هفتم : شك بين سه و چهار و پنج در حال ايستادن و اين شك به شك بين دو و سه و چهار برمىگردد ، بنابراين بايد بنشيند و نمازش را تمام كند و طبق وظيفه‌اى كه در چنين شكّى دارد ، عمل نمايد . ( 6 ) صورت هشتم : شك بين پنج و شش در حال ايستادن است ، و اين شك به شك بين چهار و پنج بر مىگردد ، پس بايد بنشيند و نمازش را تمام كند و دو مرتبه ، دو سجدهء سهو بجا آورد ؛ يك مرتبه واجب است براى خود اين شك و يك مرتبه ديگر هم احتياطا براى زياد شدن قيام ، اگر چه واجب نبودن سجدهء سهو دوّم براى زياد شدن قيام ، خالى از قوّت نيست ، و در چهار صورت آخر احتياط آن است كه علاوه بر آنچه كه بايد عمل نمايد ، نماز را از نو بخواند . ( 7 ) مسألهء 2 - اگر بين سه و چهار يا بين سه و پنج ، يا بين سه و چهار و پنج در حال ايستادن شك نمايد و بداند كه يك يا دو سجدهء ركعتى را كه از آن بلند شده است ، ترك كرده است ، نمازش باطل است ، زيرا شك او به شك بين دو و بيشتر ، قبل از تمام كردن دو